Nederlandse remakes van Vlaamse films: waarom?

Waarom maken we remakes van bekende Vlaamse films en vice versa? Eind augustus 2016 schreef ik dit bericht, omdat bekend was gemaakt dat er een Nederlandse versie van Hasta la Vista aankomt. Ik heb ‘m geactualiseerd met de inzichten die ik de afgelopen drie jaar heb opgedaan. Met het succes van Undercover en Grenslanders lijkt er tenslotte wel een verandering te komen…

Update 21 augustus 2019

Netflix en Videoland

Zitten we op remakes te wachten nu je als Nederlander eenvoudig de weg kunt vinden naar de Vlaamse tv-series en films? Zenders al Fox spelen hier al handig op in door de nieuwste tv-series uit te zenden en via online videodiensten moeten Vlaamse films toch eigenlijk ook te bekijken zijn. Het aanbod films bij Netflix en Videoland valt nog een beetje tegen, maar wat series betreft kunnen zowel de Netflix-gebruikers als Videoland-liefhebbers volop bingewatchen.

Toch lijkt mijn beeld – ik ben tenslotte een groot fan van Vlaamse films en series – wat gekleurd te zijn. Succes in Vlaanderen wil namelijk niet zeggen dat de Nederlandse kijkers er ook op zitten te wachten; dat geldt vice versa voor de Nederlandse kaskrakers. Ja, in het verleden nog wel. Dan gingen we in Nederland ook massaal naar Urbanus’ Koko Flanel. Maar een geweldige film als Niet Schieten kwam bijvoorbeeld maar in een handjevol zalen uit. Dat geldt ook voor Engel. Benieuwd hoe dat zit met De Patrick. Daar speelt Vlaming Kevin Janssens dan wel de hoofdrol in; er zitten ook heel wat Nederlandse filmhelden in zoals Pierre Bokma. HP/De Tijd heeft hier vorig jaar een interessant artikel over geschreven: De Vlaamse film als vertrapt kasplantje in onze bioscoop.

Remakes

Remakes… ik ben er zelf niet zo van. Mijn nieuwsgierigheid wint het wel keer op keer, maar daarmee word ik ook steeds weer teleurgesteld. Op de één of andere manier redden de meeste remakes het echt niet. Denk bijvoorbeeld aan Loft van regisseur Erik van Looy. Zijn Vlaamse versie is de best bekeken Belgische film ooit. In Nederland is hij in 2010 uitgebracht.

Loft is in 2013 door de thrillersite Crimezone.nl nog uitgeroepen tot de Beste Nederlandse Misdaadfilm van het afgelopen decennium, maar eerlijk gezegd: mij wist-ie niet zo te pakken als de Vlaamse versie. Jullie wel? Over de Amerikaanse remake nog maar te zwijgen. En daar speelden nochtans erg grote namen in mee, waaronder Vlaanderens trots Matthias Schoenaerts.

‘Idioot’

De Vlaamse regisseur Nic Balthazar noemde het eerder ‘idioot’ dat Vlaamse films Nederlandse remakes krijgen. “Het is alsof de Amerikanen de Engelse films zouden namaken en vice versa. Dat doen zij toch ook niet? En zij spreken ook licht anders.” Klik hier om dat interview te lezen. Ik geef ‘m groot gelijk. Al zijn wij natuurlijk niet de enige die ons hier schuldig aan maken. De Vlamingen verfilmen onze kaskrakers ook.

In het eerder genoemde artikel van HP/De Tijd lees ik waarom dat zo is: Nederlandse films trekken gewoon geen kijkers in België. Waar Alles is Liefde in Nederland goed was voor 1,3 miljoen bioscoopbezoekers, daar bleef het in Vlaanderen bij een handjevol mensen. De remake Zot van A – met een Vlaamse cast en regisseur Jan Verheyen – was een enorme hit in België. Als reden wordt gegeven dat onze culturen door de komst van de commerciële zenders verder van elkaar weggedreven zijn. Vroeger – toen je amper tv-zenders had – keek je naar ‘De Belg’, omdat je zo meer keuze had. Ik vertelde daar in het interview dat ik recent had ook al over. Dit artikel van De Volkskrant (uit 2010) is ook een must read op dit vlak. Ook de succesvolle tv-serie De Luizenmoeder heeft een remake gekregen, maar dat begrijp ik wel met de grote verschillen in het onderwijssysteem in Nederland en België.

Samenwerkingen als Undercover en Grenslanders

Toch heb ik het idee dat er weer een nieuwe fase aankomt. Eentje die uit verrassende hoek verschijnt, namelijk via de streamingsdiensten. We zitten niet meer vast aan publieke en commerciële tv-zenders, maar kunnen kiezen wat we ‘lekker’ vinden via verschillende diensten als Netflix en Videoland. En juist op Netflix was de Vlaams-Nederlandse productie Undercover een schot in de roos. Men is nu druk met het tweede seizoen. En ik verwacht ook veel van de Nederlands-Vlaamse productie Grenslanders, die bijna (25 augustus) op tv verschijnt. Zelfs het volledig Vlaamse Gevoel voor Tumor is in Nederland goed ontvangen. En de rechten van Beau Séjour 2 zijn ook aangekocht. Benieuwd of dit ook doorzet in het Nederlands-Vlaamse filmlandschap.

Meer nieuws over remakes:

Meepraten over dit artikel? Heb je tips? Of een vraag over een ander artikel? Dan ben je van harte welkom in de VlaamsKijken Facebook-groep.

21 augustus 2019 /